Oblęgorek — pałacyk Henryka Sienkiewicza
Dom, który Polacy podarowali autorowi Trylogii. Gabinet, salon i pamiątki noblisty, bajkowa wieża z husarzem i stary park — spokojna podróż w czasie.
Pod koniec XIX wieku Henryk Sienkiewicz był najpopularniejszym pisarzem w kraju, którego nie było na mapie. Gdy zbliżał się jubileusz jego pracy twórczej, czytelnicy postanowili mu podziękować w sposób niezwykły: złożyli się na majątek ziemski. Tak autor „Trylogii” dostał od rodaków Oblęgorek — z lasami, polami i domem, który sam mógł urządzić.
Dziś pałacyk z wieżą jak z bajki stoi w starym parku, a w jego pokojach wszystko wygląda, jakby gospodarz wyszedł na chwilę. Gabinet, salon i palarnia urządzone są meblami i przedmiotami z czasów pisarza. Nie trzeba być miłośnikiem lektur szkolnych, żeby poczuć klimat tego miejsca.
Dlaczego warto
- Majątek podarowany pisarzowi przez rodaków w ogólnonarodowej zbiórce.
- Odtworzone wnętrza z czasów pisarza, z oryginalnymi pamiątkami.
- Wystawa o życiu noblisty — od jubileuszu po pogrzeby w Vevey i Warszawie.
- Malownicza architektura: wieża i kamienny husarz nad wejściem.
- Park w stylu angielskim, urządzony przez znanego ogrodnika Franciszka Szaniora.
Dar narodowy
W 1900 roku przypadało 25-lecie pracy literackiej Sienkiewicza. Komitet jubileuszowy zebrał wśród społeczeństwa pieniądze na zakup majątku. Wybór padł na Oblęgorek pod Kielcami — akt kupna podpisano w lipcu 1900 roku, a uroczyste przekazanie aktu pisarzowi odbyło się w grudniu podczas obchodów jubileuszu.
Pałacyk zaprojektował warszawski architekt Hugon Kuder, a zbudowano go w latach 1900–1902. Ma wieżę o bajkowym charakterze, a elewację frontową zwieńcza kamienna figura husarza.
Letni dom noblisty
Od 1902 do 1914 roku Oblęgorek był letnią siedzibą Sienkiewicza. Przyjeżdżał tu z rodziną, odpoczywał, pracował i przyjmował gości. W 1905 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Latem 1914 roku, po wybuchu wojny, wyjechał do Szwajcarii, gdzie zmarł dwa lata później. W pałacyku mieszkała potem jego rodzina — żona, a później syn z rodziną.
W 1956 roku dzieci pisarza przekazały pałacyk państwu, by mogło tu powstać muzeum. Otwarto je 26 października 1958 roku, a pierwszą kustoszką została synowa pisarza. Od 1976 roku to oddział Muzeum Narodowego w Kielcach. W 2019 roku pałacyk z parkiem i aleją lipową uznano za Pomnik Historii.
Co zobaczycie
Na parterze odtworzono mieszkanie pisarza: gabinet, salon, jadalnię, palarnię i sypialnię, z meblami i przedmiotami z jego czasów. Na piętrze opowiedziano najważniejsze momenty jego życia i kariery — od jubileuszu, przez Nagrodę Nobla, po pogrzeby pisarza w szwajcarskim Vevey i w Warszawie. To dobra okazja, by przypomnieć sobie, jak ogromną popularnością cieszył się Sienkiewicz za życia. Po zwiedzaniu warto przejść się po parku — dominują w nim stare dęby i lipy.
Ciekawostki i legendy
- Majątek za składki — zakup Oblęgorka kosztował ponad 51 tysięcy rubli, zebranych w zbiórce wśród czytelników.
- Prezent przed świętami — akt przekazania majątku wręczono pisarzowi 22 grudnia 1900 roku, podczas uroczystości jubileuszowych.
Dla kogo
Dla miłośników literatury i historii. Dla seniorów — kameralne, spokojne zwiedzanie. Dla rodzin z dziećmi, które czytały „W pustyni i w puszczy” albo „Krzyżaków” — zobaczą, gdzie mieszkał ich autor.
Ile czasu
- Pałacyk: ok. 1 godziny.
- Ze spacerem po parku: 1,5–2 godziny.
Wskazówki praktyczne
- Ceny i godziny sprawdźcie na stronie Muzeum Narodowego w Kielcach.
- Dostępność: część ekspozycji przystosowano dla osób poruszających się na wózkach — szczegóły warto potwierdzić w muzeum przed przyjazdem.
- Grupy mogą umówić zwiedzanie z przewodnikiem przez dział edukacji muzeum.
- Wydarzenia: muzeum organizuje w Oblęgorku koncerty i wystawy czasowe — kalendarz na stronie muzeum.
- Najpiękniej: maj–czerwiec i wczesna jesień, gdy park pokazuje pełnię kolorów.
Jak dojechać
Z glampingu do Oblęgorka jedzie się ok. 75 minut, przez Kielce. Wieś leży kilkanaście kilometrów na północny zachód od miasta, w gminie Strawczyn. Ten wyjazd dobrze połączyć z wizytą w Pałacu Biskupów Krakowskich — to oddziały tego samego muzeum, a Kielce są po drodze.